ΒΟΥΛΗ Επί του ... Περιστυλίου

ΑΦΙΕΡΩΜΑ | ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Ανδρέας Παπανδρέου

δυνατότητες ὑπογραφῆς συμβάσεων, συμφωνιῶν καὶ πληροφορεῖ τὴν Ἐθνικὴν Αντιπροσωπείαν ὅταν αὐτὸ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους ἢ δὲν ἀντίκειται πρὸς τὸ συμφέρον ἢ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Μὰ σὲ μιὰ χώρα ποὺ ἀνήκει πραγματικὰ στὴν περι φέρεια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ποὺ οὐσιαστικά κατέχεται ἡ τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό μπορεῖ νὰ πεῖ κανεὶς κατέχεται καὶ οἰκονομικά καὶ πολιτικὰ ἀπὸ τὶς Ηνωμένες Πολιτείες, σε μιὰ χώρα σὰν τὴν δικιά μας ποὺ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἐθνική της ἀνε ξαρτησία καὶ τὴν ἐθνική της ἐπιβίωση, μπορεῖ νὰ ἐμπιστευθῇ τὸ θέμα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς μόνο σὲ ἕνα πρόσωπο ἄσχετα ἀπὸ τὸ ποῖο εἶναι αὐτὸ τὸ πρόσωπο;» Ηλίας Ηλιού: Φωτογραφικές οι διατάξεις για τις εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας Εκ μέρους της Ενωμένης Αριστεράς ο Ηλίας Ηλιού ανέφερε ότι «ο τρόπος ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, εἶναι κομμένος καὶ ραμένος στὶς ση μερινές μόνον πολιτικές συνθήκες, δὲν εἶναι ὑπὸ τὸ ὄμμα μιᾶς αἰωνιότητος, ὅπως θὰ πρέπει νὰ εἶναι γιὰ ἕνα Σύνταγμα. Γιατὶ ἕνας τόσον παντοδύναμος

Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δὲν ἐκλέγεται δημοψη φισματικά ὅπως στὸ γαλλικὸ καὶ τὸ ἀμερικανικό πρότυπο, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ 2/3 τῶν βουλευτών… Ἔτσι ἐξηγῶ καὶ τὴν ἐπιμονήν, στὰ σπουδαιότερα τοὐλάχιστον θέματα στὴν κομματικὴν πειθαρχίαν. Καὶ ἐρωτᾶται : Ένας τόσον δυναμικός, ἕνας ὅπως λένε, τόσον αυταρχικός ἡγέτης σὰν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὁπλίζει τάχα ἕναν ἄλλον Πρόε δρον Δημοκρατίας, μὲ ὅσας θὰ ἴδωμεν στην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὑπερεξουσίας, διὰ νὰ τὸν βάλῃ ἀφεντικὸ στὸ κεφάλι του; Ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω». Κωνσταντίνος Καραμανλής: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τις εξουσίες που είναι απα ραίτητες για την αποστολή του Απαντώντας στην κριτική της αντιπολίτευσης ο τότε πρωθυπουργός και αρχηγός της ΝΔ Κωνσταντίνος Καραμανλής τόνισε: «Αἱ ἐξουσίαι τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ Σύνταγμα διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ὑπερβολικαί, ἀλλὰ εἶναι περιωρισμέναι, τόσον ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐξουσίας τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ Βασιλεὺς κατὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952, ὅσον ἐν σχέσει καὶ μὲ τὰς ἐξουσίας, τὰς ὁποίας έχουν οἱ Πρόεδροι ἄλλων

δημοκρατικῶν χωρῶν. Ὡς γνωστόν, αἱ ἐξουσίαι τοῦ Αρχηγοῦ τοῦ Κράτους, συνίστανται κυρίως εἰς τὸ δικαίωμά του νὰ διαλύῃ τὴν Βουλήν, νὰ διορίζῃ καὶ νὰ παύῃ τὴν Κυβέρνη σιν καὶ νὰ ἀντιδρᾷ κατὰ νόμου ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ὁ Βασιλεὺς κατὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 ἤσκει τὰ δικαιώματα αὐτά, ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ. Εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν κυβερνητικών σχέδιον ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐξουσίαι τίθενται ὑπὸ περιορισμούς. Καὶ ἰδοὺ διατί : Διὰ νὰ διαλύσῃ τὴν Βουλήν ὁ Πρόεδρος της Δη μοκρατίας εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήση τὴν γνώ μην τοῦ Συμβουλίου τῆς Δημοκρατίας. Ο Βασιλεύς ἠδύνατο ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ νὰ τὴν διαλύ σῃ. Καὶ πέραν αὐτοῦ διὰ νὰ ἀσκήσῃ ὁ Πρόεδρος τὸ δικαίωμα τῆς διαλύσεως πρέπει νὰ συντρέχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις. Ἰδοὺ λοιπόν διατὶ τὸ δι καίωμα τῆς διαλύσεως εἰς τὸ παρὸν Σύνταγμα εἶναι πολὺ περιωρισμένον, ἐνῷ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 ἦτο ἀπεριόριστον.

Ο Βασιλεὺς εἶχε τὸ δικαίωμα, ἄνευ περιορισμῶν, νὰ διορίσῃ καὶ νὰ παύσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ο Πρόεδρος

30 ΤΕΥΧΟΣ_ 093