ΒΟΥΛΗ Επί του ... Περιστυλίου

Το φύλο της εφημερίδας ΑΙΩΝ στο οποίο δημοσιεύτηκε σε μετάφραση η επιστολή του Ι. Καποδίστρια προς τον μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιο

στο φύλλο με ημερομηνία 21 Ίουλίου 1828 ανα γράφεται η κυκλοφορία του ιστορικού έργου στη Γαλλία και την Ελβετία. στη Journal de Genève όπου την 1η Μαΐου του 1828 δημοσιεύθηκε μία βιβλιοκρισία της Histoire moderne, όπου ο συντάκτης της εξαίρει την αυθε ντικότητα του υλικού που παρέθεσε στο έργο του ο Νερουλός, το οποίο, καθώς αυτός επισημαίνει, διακρίνεται για τις ευφυείς και σε βάθος παρα τηρήσεις, τη μετριοπαθή αλλά και πατριωτική θέαση των γεγονότων, τη σπάνια αμεροληψία για έναν σύγχρονο συγγραφέα. Επίσης το 1830 το ιστορικό έργο του Νερουλού μεταφράστηκε στη Λειψία και στη γερμανική γλώσσα . ΙΙΙ. ΤΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑ ΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑ ΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΚΛΙΜΑΚΑ (ΝΕΟΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ). Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα η διαφορά μεταξύ των Δυτικών κοινωνιών και του Ελληνικού κόσμου έγκειται στο γεγονός ότι οι Δυτικές κοινωνίες διαβίουν σε α-εθνικές Αυτοκρατο ρίες υπό καθεστώς δεσποτικό/φεουδαρχικό και αγωνίζονται να εξέλθουν από αυτό, ενώ ο Ελ ληνισμός συγκροτούσε έθνος, υπό κατοχή, με αδιάπτωτη . και διαχρονική συνέχεια από την Κρητομηκυναϊκή εποχή, που είχε ως πρόταγμα να αποσείσει την επικυριαρχία της Οθωμανικής Ασιατικής Δεσποτείας και να ανασυγκροτήσει την Οικουμενική Βυζαντινή Κοσμόπολη, όπως προκύπτει τόσο από το Σύνταγμα του Ρήγα όσο

και από τα Σχέδια της Φιλικής Εταιρείας που ήρ θαν στο φως , όσο και από τα Αρχεία στην Ρωσία που σχετίζονται με το Ελληνικό Επαναστατικό Πρόταγμα. Η μετάβαση των ανθρώπινων κοινωνιών από την Δεσποτεία – Φεουδαρχία (όπου απουσιάζει η ελευθερία και ο άνθρωπος είναι ιδιοκτησία του Μονάρχη) στον Ανθρωποκεντρισμό (όπου ο άν θρωπος είναι ελεύθερος, διαθέτοντας κατ’ ελά χιστον ατομική ελευθερία και σε ολοκλήρωση πολιτική και κοινωνική ελευθερία), προϋποθέτει την ύπαρξη συλλογικής ταυτότητας, δηλαδή την συγκρότηση έθνους, το οποίο αποτελεί το όχημα της μετάβασης στον Ανθρωποκεντρισμό. Η Ελληνική Επανάσταση, έχοντας ως άξονα την ύπαρξη της αδιάπτωτης και διαχρονικής συνέ χειας του Ελληνικού Έθνους και πρόταγμα το απαράγραπτο δικαίωμά του Ελληνικού Έθνους να απελευθερωθεί από την Οθωμανική Δεσποτεία και να συγκροτήσει κράτος , αποτελεί γεγονός που θα εισαγάγει στο ιστορικό προσκήνιο την αρχή των εθνοτήτων και θα οδηγήσει αφενός στην Διάλυση των α-εθνικών αυτοκρατοριών που κυριαρχούσαν στην διεθνή σκηνή και αφετέ ρου στην έξοδο των δυτικών κοινωνιών από τη φεουδαρχία και την κρατική δεσποτεία με όχημα την απόκτηση εθνικής/πολιτισμικής ταυτότητας και την είσοδό τους στο ανθρωποκεντρικό Κο σμοσύστημα με μηδενική αφετηρία, δηλαδή την απόκτηση της ατομικής ελευθερίας. IV. Η ΤΡΙΤΗ ΑΛΩΣΗ Την τραγική μοίρα που περίμενε τον Ελληνισμό

εάν ηττάτο το 1821 είχε προφητικά προβλέψει και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στις 8/10/1820 στην «Προκήρυξη προς τους Αρχιερείς, Άρχο ντες και Προεστώτες, προύχοντες του Γένους, απανταχού εις τας νήσους του αρχιπελάγους δι ατριβόντες», όπου ανέφερε ότι: «Έχετε πάντοτε προ οφθαλμών, ότι ποτέ ξένος δεν βοηθεί ξένον χωρίς μεγαλώτατα κέρδη. Το αίμα, το οποίον θέλουσι χύσει οι ξένοι δι’ ημάς, θέλομεν το πλη ρώσει ακριβότατα. Και ουαί εις την Ελλάδα, όταν συστηματική δεσποτεία ενθρονιστεί εις τα σπλά χνα της…..» Την αποτρόπαιη αυτή προοπτική απευχόταν και ο Ιωάννη Καποδίστριας, όταν, περί τα τέλη του 1830, ερωτήθηκε από τον Γάλλο διανοητή Michaud, εάν η νέα Ελλάς έμελλε, μετά ταύτα (άρνηση Λεοπόλδου), να αποτελέσει βασίλειο ή δημοκρατία, και αυτός του απήντησε, με την ακόλουθη εύστροφη και εύστοχη διπλωματική ρήση: «Ένα τέτοιο πράγμα δεν θα ήτο και τόσον εύκολον! Ανηγέρθη πολλάκις ναός προς τον αληθή Θεόν εκ των στηλών του Διός και της Αθηνάς. Πώς όμως θα ιδρυθή θρόνος επί του εδάφους των αρχαίων δημοκρατιών και εκ της κόνεως (= ερειπίων) αυτών;». Με την δολοφονία του Κυβερνήτη ο πολιτικός και ιδεολογικός έλεγχος του νεοπαγούς ελλαδικού κρατιδίου περιήλθε εξ ολοκλήρου στους οπα δούς της «Γαλλο-γραικικής» και της «Αγγλο-γραι κικής» σχολής σκέψης, οι οποίοι ανέλαβαν να ιστορήσουν τα περπαγμένα του ελληνισμού διά των πεπραγμένων του κράτους αντί εκείνων του γεννήτορά του, του ελληνικού κόσμου.

79

ΜΑΪΟΣ 2025